خلاصه اینکه پدر و مادرایی که ما داریم، بر اساس کارای خودمون توی دنیای ارواح برامون انتخاب شدن. به خاطر همینم خدا گفته که ما نباید اعتراض کنیم و بگیم که کاش این بابای من نبود، کاش این مامان من نبود. کاش فلانی مامان من بود. کاش فلانی بابای من بود.

بلکه برعکس؛ باید بگیم خدایا شکرت که به من پدر و مادر دادی تا اونا منو به دنیا بیارن و منم دوباره فرصت زندگی داشته باشم و بتونم تلاش کنم تا بدی های گذشته مو جبران کنم و بخشیده بشم و خوب بشم و شبیه تو بشم. حالا اصلا پدر و مادر من، آدمای خوب یا بد. مسلمون یا کافر، مهم اینه که به من زندگی دادن. و منم می تونم از این زندگی و هر چیزی که توش دارم، برای شبیه تو شدن استفاده کنم. زندگی خیلی نعمت بزرگیه که تو توسط پدر و مادرم اونو به من دادی.

پس چی؟ خدا گفت اعتراض و غرغر ممنوع، فقط تشکر کنین که بهتون یه فرصت دیگه برای شبیه خدا شدن داده شده.

خدا حتی به ما گفت که اگه یه وقتایی از پدر و مادرامون بدی دیدیم و از دستشون ناراحت شدیم، بازم بهشون خوبی کنیم و بهشون احترام بذاریم تا خدا به خاطر تحمل این ناراحتی، مریضی های روح ما رو درمان کنه و ما رو کاملا سالم کنه. خدا گفته اگه به انتخابی که براتون کردم، که نتیجه ی کارای خودتون بوده، اعتراض نکنین و با وجود اینکه بعضی وقتا از دستشون ناراحت میشین، به پدر و مادراتون خوبی کنین و بهشون احترام بذارین، با محبت نگاشون کنین، با محبت صداشون کنین، توی کارا بهشون کمک کنین، همیشه ازشون بابت خوبی هاشون تشکر کنین، براشون دعا کنین، اگه ازشون دورین، گاهی برین و بهشون سر بزنین، تنهاشون نذارین، خیلی از بیماری های روحتون از بین میرن و خیلی شبیه من میشین. مثلا بیماری غرور، از روحتون پاک میشه. بیماری کینه از روحتون پاک میشه. بخشنده میشین، مهربون میشین، متواضع میشین، شاکر میشین. منم چون بیماری هاتون از بین رفته، ازتون راضی میشم و بهتون نعمت های بیشتری میدم تا با کمک اونا بتونین زودتر شبیه من بشین.

صفحات: 1· 2· 3· 4· 5· 6