هدف از این بازی : آزمون روخوانی قرآن

روش بازی :

یه سوره از قرآن که قبلا توی کلاس، تدریس شده رو انتخاب می کنی و به بچه ها میگی اون صفحه رو باز کنن و بذارن جلوشون. به هرکدوم از بچه ها هم 5 تا کارت میدی که روشون اعداد مختلفی نوشته شده. بچه ها باید اون کارت ها رو مثل عکس، روبه روی قرآن یا روبه روی خودشون بچینن.

روش بازی از این قراره که مربی باید یه عدد رو بخونه و اون بچه ای که کارت اون عدد جلوشه، سریع اولین آیه ی سوره ی تعیین شده رو بخونه. بعدش مربی یه عدد دیگه رو می خونه و بچه ای که کارت اون عدد جلوشه، آیه ی دوم رو می خونه. و بازی همچنان به همین روال ادامه داره.

این نکته رو هم باید بگم که سوره ها می تونن در حین بازی عوض بشن. مثلا مربی اولش از سوره ی ناس شروع کنه و وقتی سه چهار دور، این سوره خونده شد، بره سراغ سوره ی فلق.

حالا اینجا یه قانونی داریم. اونم اینه که اگه اون بچه به محض اینکه مربی عددش رو خوند، حواسش جای دیگه بود و دیر متوجه شد، یا آیه رو اشتباهی خوند، یا کلمات آیه رو نادرست خوند، کارتش میسوزه و باید اونو برگردونه به پشت.

هر بچه ای هم که نهایتا تمام کارتاش سوخت، از بازی میره بیرون.

 هدف از این بازی : آموزش مفهوم اطاعت

نکته: اسم بازی رو به بچه ها نگو چون به نتیجه ی بازی پی میبرن.

روش بازی:

یه ماهی کوچولو لازم داری با یه حوض کوچولو. حوض باید یه جای ثابت قرار بگیره و جاش تغییر نکنه. بچه ها رو به گروه های دو نفره تقسیم کن. خودتم میشی مسئول قایم کردن ماهی توی محیط اطراف کلاس.

روش بازی به این صورته که مربی میاد اول یه گروه رو صدا میزنه. از این گروه دو نفره، یه نفر باید چشمش رو ببنده و اون یکی باید مربی رو زیر نظر بگیره و ببینه ماهی رو کجا قایم می کنه. ماهی که قایم شد، کسی که چشماشو بسته بود باید چشماشو باز کنه و شروع کنه با راهنمایی های کسی که چشماش باز بوده، ماهی رو پیدا کنه.

مثلا به این صورت: دو قدم برو چپ. یه قدم برو جلو . صندلی رو بردار. گوشه ی فرش رو بلند کن. یکم بیشتر بلند کن. عه ماهی پیدا شد. حالا بیا ماهی رو بنداز توی حوض.

بازی که تموم شد و تمام گروه ها یه نوبت توی بازی شرکت کردن، از بچه ها بپرس:

به نظرتون چرا کسایی که چشماشون بسته بود و جای قایم شدن ماهی رو نمی دونستن، تونستن انقدر راحت و سریع جاشو پیدا کنن و برسوننش به خونه ش تا زنده بمونه؟ «گفتگو کنین»

ماهی
 

تالاپ و تالاپ یه ماهی

چه خوشگله الهی

 برقای پولکاشو

چه چشمای سیاهی

وای که چقد زرنگه

هی میره اینور اونور

دنبال راه دریاس

هی میگه از کدوم ور؟

براش غذا میریزم

با دهنش میگیره

خونه ش میون آبه

بیرون بیاد میمیره

مثل منه نگاش کن

قیافه شو نمیگم

این که فقط تو دریا

زندگی داره میگم

خدا شبیه دریاس

منم شبیه ماهی

جدا نباید بشم

از خدا حتی گاهی

 شاعر : الهام عارف پور

مجرم منم

آه ای پلاک گردنم ، آتش نباشی بر تنم

نزد خدا روز بلا ، شاهد تویی مجرم منم

باید در این عالم کمی ، ابلیس را اغوا کنی

مجنونِ جانم می شود آتش ، اگر لب وا کنی

از جوششِ من آگهی ، پا در رکابم می نهی

تا مرز جنّت آمدم ، اذن دخولم می دهی ؟

سجاده ی رنگینِ من ، بیتِ ستون دین من

از راز شب هایم بگو ، ای شاهد آمین من

افتاده بودم مست و تو ، بردی مرا تا بندگی

دیدم مددکار منی ، حیف است عمری بردگی

مدیون دنیا می شود ، هر آنکه شد دندان لق

محشور کن روزی مرا ، با شاهدانِ راه حق

قاری قرائت می کند ، آیات قرآن مرا

ای مونس تنهاییم ، آزاد کن جان مرا

با کفر می خواندم تو را ، با عشق ماندی در دلم

ای آخرین امّید و ای ، میزان حق و باطلم

ماهِ بنی هاشم مرا ، یک روز آدم می کند

روز قیامت سرخوشم ، چون یار یادم می کند

شاعر : نهاندل

به اندازه ی بخشش

می توانی تو به اندازه ی بخشش باشی

و به پهنای شبی بارانی

چه قدیمی شده ام درد مرا می دانی

باورت می شود این تنهایی ؟

ماهِ تنهای شبِ من به کجا می تابی ؟

به همان جا که هنوز

غربت باران هست

دلِ تنهایی هست

گوش کن می شنوی ؟

یک نفر این جا هست

جمعه ها حال مرا می دانند

تو بگو چند نفر بی خبر از باران اند ؟

همه هم پیمان اند ؟

سرخی مغرب جمعه همه را می بیند

منتظر راز غریبیِ تو را می داند

و خدا نام تو را می خواند

دلِ من گرچه سیه با تو ولی می ماند

و من اکنون همه جا حیرانم

گرچه ره می دانم

در پی بارانم

من گناهانم را

می کنم نقّاشی

حضرت خوبی ها…

می توانی تو به اندازه ی بخشش باشی ؟

شاعر : نهاندل

اما نشد

سایه ای خواست ببیند نور را اما نشد

چشمه ای خواست که دریایی شود اما نشد

ماه می خواست که تنها لحظه ای غایب شود

یک نفر خواست که از غیبت برون آید نشد

سال ها در انتظارِ ما بماند و برنگشت

باز از این اعمال بد روز ظهورِ ما نشد

یک نفر هم فکر آزادی از این دنیا نبود

در میان ملت ما هم کسی یارش نشد

آسمان در حسرت ماهی جدید آهی کشید

آهِ او آهسته بود و شهر طوفانی نشد

خلوت شب ها نشان از غربت او می دهد

خواستم عهدی ببندم با خدا اما نشد

با خدا باشی چه بد باشی و خوب ، او عاشق است

آدمی یک دل نبود و لحظه ای عاشق نشد

چشم خود را بستم و راهی شدم تا سادگی

گفتم آسان می شود دیوانگی اما نشد

شاعر : نهاندل

فریاد دل ما

نکند در شب تاریک رهایم بکنی

ز دلِ تنگِ من آقا تو جدایم نکنی

نکند لطف شما شامل حالم نشود

روز برگشتنتان حاصل فالم نشود

دیدی آقا چقَدَر از سحر جمعه گذشت

این دلِ عاشق من لایق دیدار نگشت

از زمان حضرت مهدی گله داریم بیا

حافظ دین و پناهنده به غاریم بیا

العجل ای تو که مولای یتیمان شده ای

خانه ی ما چه بدی داشت که پنهان شده ای

به فدای تو همه جان و همه بودنِ من

تو نباشی به خیال است همه آسودنِ من

تو نباشی چه کنیم آب به دریا نرسد

یک نفر نیست به فریاد دل ما برسد ؟

تو نبودی و من از ظلمت شب ترسیدم

لااقل کاش شبی خواب تو را می دیدم

شاعر : نهاندل

در عمل

گرچه غیبت امتحانی ساده نیست

هر کس از مهدی گذشت آزاده نیست

باورِ تنگ و دلِ تنگ و درنگ

زندگی هامان دوباره مانده لنگ

ما که در دنیا و دین سرگشته ایم

تا کجا دنبال مولا گشته ایم ؟

ما که در رفتار خود وا مانده ایم

حتما از یاری به او جا مانده ایم

بی مدد در دین مُردّد می شویم

از دوراهی های دل رد می شویم

عاشقی را ذکر لب ها می کنیم

در عمل اما خطا ها می کنیم

هیچ پرسیدیم امامِ ما کجاست ؟

او که شب ها گریه هایش بی صداست

نام مهدی ذکر لب هامان شده ؟

راه مهدی راه دل هامان شده ؟

با دعای عهد ما آخر چه شد ؟

یک نفر سرباز مولامان نشد ؟

تیره روزی های ما از غیبت است

تیرِ ما بر جانِ مولا مان نشست

شاعر : نهاندل

دیواری ندارم

من استعداد گل بودن ندارم

مثالی کهنه ام فعلی ندارم

شبی آشفته پلکی خسته بیدار

من عطر خیس باران را ندارم

به تقدیرم بگو تفسیر مبهم

من از خاکم گُلی اما ندارم

بگیر آرام دستم را خدایا

که بعد از مردن آغوشی ندارم

خدایا حس خوبی بود پرواز

برای من که بال و پر ندارم

چرا باز از سراشیبی پریدم

نفهمیدم که روحی از تو دارم

خدایا متهم باشم تو قاضی

به رحم بی مثالت چشم دارم

چنان مست گنه بودم که اکنون

هوا سرد است و دیواری ندارم

شاعر : نهاندل

احساس اشتباهی

راز شکستن من ، آهنگ عاشقانه

نامی بر او نهادم ، احساس اشتباهی

زیباتر از خدا را ، هرگز ندیدم اما

او را نگاه کردم ، احساس اشتباهی

امروز در تب این ، فردا فدای آنم

مرزی ندارد این دل ، احساس اشتباهی

رمان عاشقانه ، بیداری شبانه

بی حالی دمِ صبح ، احساس اشتباهی

آغوش گرم و بوسه ، راز سکانس حذفی

دیوانگی و پوچی ، احساس اشتباهی

امشب ببار باران ، آتش گرفته جانم

از عشق بی نصیبم ، احساس اشتباهی

از عشق تو بریدم ، بیهوده بودم عمری

حالا مرا ببخش از ، احساس اشتباهی

بی کار و پر گناهم ، پر کار و بی گناهی

راز شکستن من ، احساس اشتباهی

شاعر : نهاندل